1 – Ponieważ sam Bóg nakazał ją święcić. Powiedział bowiem:
„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Przez sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszystkie swoje zadania. Ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego; nie będziesz wykonywał żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje zwierzę, ani cudzoziemiec, który przebywa w twoich bramach. W sześciu dniach bowiem Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął; dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i uznał go za święty”. Księga Wyjścia 20:8-11.
2 – Ponieważ jest to znak między Bogiem a Jego ludem.
„Święćcie moje soboty, a będą one znakiem między mną a wami, abyście wiedzieli, że Ja jestem Pan, wasz Bóg”. Ezechiel 20:20.
3 – Ponieważ jest pamiątką stworzenia.
„A gdy Bóg ukończył w dniu siódmym dzieło, które uczynił, odpoczął w dniu siódmym od wszelkiego dzieła, które uczynił”. Księga Rodzaju 2:2.
4 – Ponieważ Bóg odpoczął w tym dniu.
„A gdy Bóg ukończył w dniu siódmym dzieło, które uczynił, odpoczął w dniu siódmym od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i uświęcił go, ponieważ w tym dniu odpoczął od wszelkiego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił”. Księga Rodzaju 2:2 i 3.
5 – Ponieważ Bóg pobłogosławił i uświęcił dzień szabatu.
„I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i uświęcił go, ponieważ w nim odpoczął od wszelkiego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił”. Księga Rodzaju 2:3.
6 – Ponieważ jest to część sprawiedliwości Bożej.
„Twoje przykazania są sprawiedliwością”. Psalm 119:172, ostatnia część.
7 – Ponieważ jest to integralna część prawa Bożego.
„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Przez sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszystkie swoje zadania. Ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego; nie będziesz wykonywał żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje zwierzę, ani cudzoziemiec, który przebywa w twoich bramach. W sześciu dniach bowiem Pan uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął; dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i uświęcił go”. Księga Wyjścia 20:8-11.
8 – Bo kto go przestrzega, jest błogosławiony.
„Błogosławiony człowiek, który to czyni, i syn człowieczy, który się tego trzyma; który strzeże się, aby nie profanować szabatu, i powstrzymuje swoją rękę od czynienia zła. Izajasz 56:2.
9 – Ponieważ jest to święty dzień Pana.
„Jeśli powstrzymasz swoją stopę od przekraczania szabatu, od wykonywania swojej woli w mój święty dzień, i nazwiesz szabat rozkosznym, a święty dzień Pana godnym czci, i będziesz go czcił, nie podążając swoimi drogami, nie zamierzając robić swojej woli, ani nie wypowiadając swoich słów, wtedy będziesz miał upodobanie w Panu, a Ja sprawię, że będziesz jeździł po wyżynach ziemi i będę cię podtrzymywał dziedzictwem Jakuba, ojca twego, bo usta Pana to powiedziały”. Izajasz 58:13 i 14.
10 – Ponieważ prawo Boże jest wieczne.
„Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością wieczną, a Twoje prawo jest prawdą. Psalm 119:142.
11 – Ponieważ ten, kto praktykuje sprawiedliwość Bożą, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy.
„Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto praktykuje sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy”. 1 List Jana 3:7.
12 – Ponieważ z powodu przekroczenia szabatu Bóg nakazał zabić człowieka, który został przyłapany na zbieraniu drewna w ten dzień.
„Gdy więc synowie Izraela byli na pustyni, znaleźli człowieka zbierającego drewno w dzień szabatu. Ci, którzy go znaleźli, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zgromadzenia. Zatrzymali go pod strażą, ponieważ nie było jeszcze postanowione, co z nim uczynić. Wtedy Pan rzekł do Mojżesza: Ten człowiek na pewno umrze; cała społeczność ukamienuje go poza obozem. Cała społeczność wyprowadziła go poza obóz i ukamienowała go, a on umarł, jak Pan nakazał Mojżeszowi”. Liczb 15:32-36.
13 – Ponieważ dzięki nim mamy życie.
„Ale dom Izraela zbuntował się przeciwko mnie na pustyni, nie postępując według moich ustaw i odrzucając moje wyroki, które, jeśli się ich przestrzega, zapewniają człowiekowi życie; i wielce zbezcześcili moje sabaty, więc powiedziałem, że wyleję na nich mój gniew na pustyni, aby ich zniszczyć”. Ezechiel 20:13.
14 – Ponieważ jest on prawdą Bożą.
„Twoje prawo jest prawdą”. Psalm 119:142, ostatnia część.
15 – Za przekroczenie szabatu Bóg wylał swój gniew na lud Izraela.
„Ale także synowie zbuntowali się przeciwko mnie i nie postępowali według moich ustaw, ani nie przestrzegali moich wyroków, aby je wypełniać, a wypełniając je, człowiek będzie przez nie żył; zbezcześcili moje soboty, dlatego powiedziałem, że wyleję na nich swój gniew, aby wypełnić na nich swoją zapalczywość na pustyni”. „Ponieważ nie wykonywali moich wyroków, odrzucili moje ustawy i profanowali moje soboty, a ich oczy podążały za bożkami ich ojców”. Ezechiel 20:21 i 24.
16 – Ponieważ w instrukcji danej przez Boga jest napisane:
„Nie wynosicie z domów waszych ciężarów w dzień szabatu i nie wykonujecie żadnej pracy, ale uświęcacie dzień szabatu, jak nakazałem waszym ojcom”. Werset 22.
17 – Ponieważ Nehemiasz przypomniał ludowi, że z powodu przekroczenia szabatu Bóg rozgniewał się na ich przodków.
„W tych dniach widziałem w Judzie tych, którzy w szabat tłoczyli wino i przynosili snopy, które ładowali na osły, a także wino, winogrona i figi oraz wszelkiego rodzaju ładunki, które przynosili do Jerozolimy w szabat, i protestowałem przeciwko nim w dniu, w którym sprzedawali żywność. W Jerozolimie mieszkali też Tyryjczycy, którzy przynosili ryby i wszelkie towary, które sprzedawali w sobotę synom Judy i w Jerozolimie. Sprzeczałem się z dostojnikami Judy i mówiłem do nich: Jakie zło czynicie, profanując dzień szabatu? Czyż nie tak postępowali wasi ojcowie, a nasz Bóg nie sprowadził na nas i na to miasto całego tego zła? A wy jeszcze bardziej wzbudzacie gniew Jego na Izrael, profanując sobotę. Gdy więc przed sobotą zapadł zmrok nad bramami Jerozolimy, rozkazałem zamknąć bramy i nie otwierać ich aż do końca soboty, a przy bramach postawiłem niektórych z moich sług, aby w sobotę nie wnoszono żadnych ładunków”. Nehemiasza 13: 15-19.
18 – Ponieważ autor Listu do Hebrajczyków mówi o nim, zachęcając nas do wejścia w ten odpoczynek, abyśmy nie popadli w ten sam przykład nieposłuszeństwa.
„Bójmy się więc, aby nie wydawało się, że ktoś z was pozostaje w tyle, pomimo obietnicy wejścia do Jego odpoczynku. Bo i nam, podobnie jak im, została głoszona dobra nowina, ale słowo głoszenia nie przyniosło im korzyści, ponieważ nie zostało połączone z wiarą tych, którzy je słyszeli. My bowiem, którzy uwierzyliśmy, weszliśmy do odpoczynku, jak powiedział: Tak przysiągłem w gniewie moim, że nie wejdą do mojego odpoczynku, chociaż ich dzieła były skończone od założenia świata. W pewnym miejscu bowiem tak powiedział o siódmym dniu: I odpoczął Bóg od wszystkich swoich dzieł w siódmym dniu. I ponownie w tym miejscu: Nie wejdą do mojego odpoczynku. Skoro więc pozostaje, aby niektórzy do niego weszli, a ci, którym najpierw głoszono dobrą nowinę, nie weszli z powodu nieposłuszeństwa, ponownie wyznacza pewien dzień, Dzisiaj, mówiąc przez Dawida, długo po tym, jak zostało powiedziane: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie serc waszych. Gdyby bowiem Jozue dał im odpoczynek, nie mówiłby potem o innym dniu. Zatem pozostaje jeszcze sabatowy odpoczynek dla ludu Bożego. Bo ten, kto wszedł do Jego odpoczynku, sam odpoczął od swoich dzieł, tak jak Bóg od swoich. Starajmy się więc wejść do tego odpoczynku, aby nikt nie popadł w ten sam przykład nieposłuszeństwa”. List do Hebrajczyków 4:1-11.
19 – Ponieważ taka była zwyczajność Jezusa.
„A gdy przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, w sobotę, zgodnie ze swoim zwyczajem, wszedł do synagogi i wstał, aby czytać”. Łukasz 4:16.
20 – Ponieważ Paweł, apostoł pogan, również miał ten sam zwyczaj.
„Wyruszywszy z Perge, przybyli do Antiochii w Pisydii i w sobotę weszli do synagogi i zasiedli”. Dzieje Apostolskie 13:14.
„A gdy Żydzi wyszli z synagogi, poganie prosili, aby w następną sobotę powiedziano im to samo”. Dzieje Apostolskie 13:42.
21 – Ponieważ jest to dzień, który obchodziła pierwotna wspólnota chrześcijańska.
„Moiseś bowiem od dawna ma w każdym mieście swoich głosicieli, a w każdą sobotę czytany jest w synagogach”. Dzieje Apostolskie 15:21.
„Paweł zaś, zgodnie ze swoim zwyczajem, udał się do nich i przez trzy soboty dyskutował z nimi na temat Pism”. Dzieje Apostolskie 17:2.
„W każdą sobotę dyskutował w synagodze i przekonywał Żydów i Greków”. Dzieje Apostolskie 18:4.
22 – Ponieważ ten, kto nie przestrzega szabatu, nawet jeśli przestrzega pozostałych przykazań, staje się winny wszystkich.
„Każdy bowiem, kto przestrzega całego prawa, a uchybia w jednym punkcie, staje się winny wszystkich”. List Jakuba 2:10.

Oli Prestes
Misjonarz

oliprest