GRENDE FIR DE SABBAT HEILEG ZE HALTEN
1 – Well et Gott selwer war, deen eis befohlen huet, en helleg ze halen. Well hien huet gesot:
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen.
Sechs Deeg sollt dir schaffen a all Är Aarbecht maachen. Awer de siwwenten Dag ass de Sabbat vum Här, ärem Gott; dir däerft keng Aarbecht maachen – weder dir, nach ären Jong, nach äert Meedchen, nach ären Knecht, nach äert Déngschtmeedchen, nach äert Vieh, nach de Friemer an äre Pforten.
Well de Här huet an sechs Deeg de Himmel an d'Äerd gemaach, d'Mier an alles, wat an hinnen ass, an um siwenten Dag huet hien geroucht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent an en helleg gemaach.' Ex. 20:8–11.
2 – Well et e Zeechen tëscht Gott an sengem Vollek ass."An hällegt meng Sabbata, an si sollen e Zeechen tëscht mir an iech sinn, sou datt dir wësst, datt ech de Här, ären Gott, sinn." Hesekiel 20,20.
3 – Well et e Gedenken un d'Schafung ass.
"An wéi Gott um siwenten Dag d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeg hat, huet hien um siwenten Dag vun all senger Aarbecht, déi hien gemaach hat, geroucht." 1. Mose 2,2.
4 – Well Gott sech dorop ausgerouht huet.
"An wéi Gott um siwenten Dag d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeg hat, huet hien sech um siwenten Dag vun all senger Aarbecht, déi hien gemaach hat, ausgerouht. An Gott huet de siwenten Dag gesegnet a geheiligt; well hien sech dorop vun all senger Aarbecht ausgerouht huet, déi Gott geschaf a gemaach hat." Gen. 2:2 an 3.
5 – Well Gott de Sabbat gesegent a gehellegt huet.
"An Gott huet de siwenten Dag gesegent a gehellegt; well hien huet op him gerouegt vun all senger Aarbecht, déi Gott geschaf a gemaach hat." 1. Mose 2,3.
6 – Well et Deel vun der Gerechtegkeet vu Gott ass.
"Deng Geboter sinn Gerechtegkeet." Ps. 119:172, éischte Deel.
7 – Well et en integralen Deel vum Gesetz vu Gott ass.
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen. Sechs Deeg solls du schaffen a all deng Aarbecht maachen. Awer den siwenten Dag ass de Sabbat vum Här, dengem Gott; du däerfs keng Aarbecht maachen, nach däi Jong, nach däi Meedchen, nach däi Knecht, nach däi Déngschtmeedchen, nach däi Vieh, nach de Främling, deen an dengen Pforten ass.
Well am sechsten Dag huet de Här de Himmel an d'Äerd, d'Mier an alles, wat an hinnen ass, gemaach, an um siwenten Dag huet hien geruht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent a geheiligt.' Ex. 20:8–11.
8 – Well deen, deen en hält, ass gesegnet.
"Geseent ass de Mann, deen dat mécht, an de Jong vum Mënsch, deen drun festhält; deen sech dorunner hält, de Sabbat net ze profanéieren, a seng Hand dovunner ofhält, eppes Béisst ze maachen." Jesaja 56,2.
9 – Well et de hellege Dag vum Här ass.
"Wann dir ären Fouss dovun zréckhält, de Sabbat ze briechen, däi Wëllen op mengem hellege Dag net ze maachen, an de Sabbat eng Freed nennt, an de hellege Dag vum Här éierlech hält, an en éiert, andeems du net däi eegene Wee gees, nach probéiers, däi eegene Wëllen ze maachen, nach deng eegen Wierder schwätz, dann wäert dir iech um Här delectéieren, an ech wäert iech op d'Héichten vun der Äerd reiden loossen, an ech wäert iech mat dem Ierfschaftsdeel vun ärem Papp Jakob nähren; well de Mond vum Här huet et gesot." Jesaja 58:13 a 14.
10 – Well d'Gesetz vu Gott eewig ass."Deng Gerechtegkeet ass eng éiweg Gerechtegkeet, an däi Gesetz ass Wourecht." Ps. 119:142.
11 – Well jiddereen, deen d'Gerechtegkeet vu Gott übt, gerecht ass, genee wéi Hien gerecht ass.
"Kléng Kanner, loosst iech vun nikem täuschen. Wien Gerechtegkeet übt, ass gerecht, genee wéi Hien gerecht ass." 1 Joh. 3:7.
12 – Well wéinst enger Übertretung vum Sabbat huet Gott befohlen, datt e Mann, deen an deem Dag beim Holzsammelen erwëscht gouf, ëmbruecht gëtt.
'Wéi d'Israeliten an der Wüst waren, hunn si e Mann um Sabbat Holz sammelen fonnt. Déi, déi hien Holz sammelen fonnt hunn, hunn hien bei Moses an Aaron an bei d'ganz Versammlung bruecht. An si hunn hien an d'Haft geholl, well nach net entscheet war, wat mat him sollt geschéien. Da sot de Här zum Moses: 'Déi Persoun muss sécher stierwen; d'ganz Versammlung soll hien ausserhalb vum Lager steenegen.' Also huet d'ganz Versammlung hien ausserhalb vum Lager geholl a gesteinigt, an hien ass gestuerwen, wéi de Här dem Moses befohlen hat." Num. 15:32–36.
13 – Well duerch si hu mir d'Liewen.
"Awer d'Haus Israel huet sech an der Wüst géint mech opgeleet; si hunn net an menge Veruerdungen gelaf, an si hunn meng Geboter verworf — bei deenen, wann e Mënsch se hält, hie soll duerch se liewen — an si hunn meng Sabbate ganz grousse Mooss enthellegt; an ech hu gesot, ech géif mäi Grimm an der Wüst iwwer si ausgoossen, fir se ze vernichten." Hesekiel 20,13.
14 – Well Hien d'Wourecht vu Gott ass.
"Däi Gesetz ass Wourecht." Ps. 119:142, zweeten Deel.
15 – Wéinst der Sabbat-Iwwertretung huet Gott säi Grimm iwwer d'Vollek Israel ausgeschott.
"Awer d'Kanner hunn sech och géint mech opgeleet; si hunn net an menge Veruerdungen gaangen, nach hunn si meng Geboter gehalen, fir se auszeféieren—duerch déi, wann e Mënsch se erfëllt, hie duerch se liewen soll—si hunn meng Sabbate entweihnt; dofir hunn ech gesot, datt ech mäi Grimm iwwer si ausgiess, fir mäi Zorn géint si an der Wüst auszeféieren." "Well si meng Geboter net ausgefouert hunn, meng Verordnungen verworf an meng Sabbate entweih hunn; an hir Aen waren op d'Gëtzen vun hiren Pappen geriicht." Hesekiel 20,21 a 24.
16 – Well an der Instruktioun, déi Gott ginn huet, steet:
"Dir däerft keng Laascht aus ären Haiser erausbréngen um Sabbatdag, nach all Aarbecht maachen; mä dir sollt de Sabbatdag helleg halen, wéi ech ären Vätere befohlen hunn." V. 22.
17 – Well Nehemia huet d'Leit drun erënnert, datt wéinst hirer Iwwertretung vum Sabbat Gott op hir Virfaren wüetend war.
An deenen Deeg hunn ech an Juda e puer gesinn, déi um Sabbat Traubentrëtter trëtten an Bündelen erakréien, déi si op Eselen droen; a och Wäin, Drauwen a Feigen an all Zort Laaschten, déi si um Sabbat no Jerusalem bruecht hunn; an ech hunn si op deem Dag gerügt, wou si Liewensmëttel verkaaft hunn. Et waren och Tyrer zu Jerusalem, déi Fësch a all Zort Wueren bruecht hunn, déi si um Sabbat un d'Leit vu Juda a Jerusalem verkaaft hunn. Also hunn ech d'Adel vu Juda konfrontéiert a gesot: 'Wat fir e biese Saach maacht dir do, datt dir de Sabbat profanéiert? Hunn net och är Väter esou gemaach, an huet net eise Gott all dëst Ongléck iwwer eis an iwwer dës Stad bruecht? An duerno füügt dir nach zum Grimm vu sengem Zorn géint Israel derbäi, well dir de Sabbat entweihnt. Also, wéi de Schied schonn op d'Pforten vu Jerusalem gefall war, ier de Sabbat ugefaangen hat, hunn ech befohlen, d'Pforten zouzemaachen; an ech hunn befohlen, datt se net opgemaach däerfen ginn, bis nom Sabbat; an ech hunn e puer vun menge Dénger bei de Pforten opgestallt, sou datt keng Laascht um Sabbat erakënnt.
Nehemia 13,15–19.
18 – Well de Verfasser vum Bréif un d'Hebräer vun him schwätzt a eis dréngt, an déi Rou anzegoen, fir datt mir net an datselwecht Muster vun Ongehorsam falen.
Loosst eis also Angscht hunn, datt, vläicht, nodeems eis d'Versprieche vum Entrëtt an säi Rou iwwerbloss bliwwen ass, ee vun iech als net ukomm fonnt gëtt. Well d'gutt Noriicht gouf eis genee esou verkënnegt wéi hinnen, mä d'Wuert, dat si héieren hunn, huet hinnen net gehollef, well et net mam Glawe bei deenen, déi et héieren hunn, vermëscht war. Well mir, déi gegleeft hunn, an déi Rou erakommen, genee wéi hien gesot huet: 'Dofir hunn ech an mengem Zorn geschworen: Si wäerten net an meng Rou erakommen'—obwuel seng Wierker vun der Grënnung vun der Welt un fäerdeg waren.' Well op enger Plaz seet hien vum siwenten Dag: 'An Gott huet um siwenten Dag vun all senge Wierker geroucht.' An nach eng Kéier an dësem Passage: 'Si wäerten mäi Rou net erakommen.' Well et also nach fir e puer iwwreg bleift, fir an dës Rou erakommen, an déi, deenen d'Guttnoriicht als éischt verkënnegt gouf, sinn wéinst Ongehorsam net erakomm, setzt hien erëm en bestëmmten Dag, 'Haut', a schwätzt duerch David vill méi spéit, wéi et geschriwwen steet: 'Haut, wann dir seng Stëmm héiert, verhaart net äert Häerz.' Well wann de Josua hinnen Rou ginn hätt, hätt hien net vun engem aneren Dag duerno geschwat. Dofir bleift e Sabbat-Rou fir d'Volk vu Gott. Well deen, deen an seng Rou agaangen ass, huet och selwer vun senge Wierker gerouegt, genee wéi Gott vun de sengen. Loosst eis also dru striewen, an déi Rou anzegoen, sou datt kee an déi selwecht Muster vun Ongehorsam fält. Hebr. 4:1–11.
19 – Well dat war d'Gewunnecht vum Jesus.
"An wéi hien a Nazareth koum, wou hien opgewuess war, ass hien um Sabbatdag an d'Synagog gaangen, wéi et seng Gewunnecht war, an huet gestanen, fir ze liesen." Lukas 4:16.
20 – Well de Paul, de Apostel vun de Heiden, och déiselwecht Gewunnecht gefollegt huet."An si, nodeems si Perga verlooss haten, koumen op Antiochia a Pisidien; an si sinn an d'Synagog agaangen um Sabbatdag a hunn hir Sëtzplazen agenommen." Apostelgeschicht 13,14.
"An wéi d'Juden aus der Synagog erausgaange waren, hunn d'Heiden gebueden, datt dës Wierder um nächsten Sabbat nach eng Kéier zu hinnen gesot géifen ginn." Apostelgeschicht 13,42.
21 – Well dëst de Dag ass, deen d'fréi Kierch gehalen huet.
"Well de Moses huet zënter de fréie Zäiten déi, déi hien an all Stad predigen, a hien gëtt all Sabbat an de Synagogen gelies." Apostelgeschicht 15:21."An de Paul, wéi et seng Gewunnecht war, ass op si zougaangen; an dräi Sabbate huet hien mat hinnen aus de Schrëften diskutéiert." Apostelgeschicht 17:2.
"An all Sabbat huet hien an der Synagog diskutéiert, an huet souwuel d'Juden wéi och d'Griichen iwwerzeegt." Apostelgeschicht 18:4.
22 – Well deen, dee dat ganzt Gesetz hält, awer an engem Punkt feelt, gëtt schëlleg u hinnen all.
"Well deen, dee dat ganzt Gesetz hält, awer an engem Punkt feelt, gëtt schëlleg u hinnen all." Jakobus 2:10.
Oli Prestes
Missiounär
oliprest
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen.
Sechs Deeg sollt dir schaffen a all Är Aarbecht maachen. Awer de siwwenten Dag ass de Sabbat vum Här, ärem Gott; dir däerft keng Aarbecht maachen – weder dir, nach ären Jong, nach äert Meedchen, nach ären Knecht, nach äert Déngschtmeedchen, nach äert Vieh, nach de Friemer an äre Pforten.
Well de Här huet an sechs Deeg de Himmel an d'Äerd gemaach, d'Mier an alles, wat an hinnen ass, an um siwenten Dag huet hien geroucht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent an en helleg gemaach.' Ex. 20:8–11.
2 – Well et e Zeechen tëscht Gott an sengem Vollek ass."An hällegt meng Sabbata, an si sollen e Zeechen tëscht mir an iech sinn, sou datt dir wësst, datt ech de Här, ären Gott, sinn." Hesekiel 20,20.
3 – Well et e Gedenken un d'Schafung ass.
"An wéi Gott um siwenten Dag d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeg hat, huet hien um siwenten Dag vun all senger Aarbecht, déi hien gemaach hat, geroucht." 1. Mose 2,2.
4 – Well Gott sech dorop ausgerouht huet.
"An wéi Gott um siwenten Dag d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeg hat, huet hien sech um siwenten Dag vun all senger Aarbecht, déi hien gemaach hat, ausgerouht. An Gott huet de siwenten Dag gesegnet a geheiligt; well hien sech dorop vun all senger Aarbecht ausgerouht huet, déi Gott geschaf a gemaach hat." Gen. 2:2 an 3.
5 – Well Gott de Sabbat gesegent a gehellegt huet.
"An Gott huet de siwenten Dag gesegent a gehellegt; well hien huet op him gerouegt vun all senger Aarbecht, déi Gott geschaf a gemaach hat." 1. Mose 2,3.
6 – Well et Deel vun der Gerechtegkeet vu Gott ass.
"Deng Geboter sinn Gerechtegkeet." Ps. 119:172, éischte Deel.
7 – Well et en integralen Deel vum Gesetz vu Gott ass.
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen. Sechs Deeg solls du schaffen a all deng Aarbecht maachen. Awer den siwenten Dag ass de Sabbat vum Här, dengem Gott; du däerfs keng Aarbecht maachen, nach däi Jong, nach däi Meedchen, nach däi Knecht, nach däi Déngschtmeedchen, nach däi Vieh, nach de Främling, deen an dengen Pforten ass.
Well am sechsten Dag huet de Här de Himmel an d'Äerd, d'Mier an alles, wat an hinnen ass, gemaach, an um siwenten Dag huet hien geruht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent a geheiligt.' Ex. 20:8–11.
8 – Well deen, deen en hält, ass gesegnet.
"Geseent ass de Mann, deen dat mécht, an de Jong vum Mënsch, deen drun festhält; deen sech dorunner hält, de Sabbat net ze profanéieren, a seng Hand dovunner ofhält, eppes Béisst ze maachen." Jesaja 56,2.
9 – Well et de hellege Dag vum Här ass.
"Wann dir ären Fouss dovun zréckhält, de Sabbat ze briechen, däi Wëllen op mengem hellege Dag net ze maachen, an de Sabbat eng Freed nennt, an de hellege Dag vum Här éierlech hält, an en éiert, andeems du net däi eegene Wee gees, nach probéiers, däi eegene Wëllen ze maachen, nach deng eegen Wierder schwätz, dann wäert dir iech um Här delectéieren, an ech wäert iech op d'Héichten vun der Äerd reiden loossen, an ech wäert iech mat dem Ierfschaftsdeel vun ärem Papp Jakob nähren; well de Mond vum Här huet et gesot." Jesaja 58:13 a 14.
10 – Well d'Gesetz vu Gott eewig ass."Deng Gerechtegkeet ass eng éiweg Gerechtegkeet, an däi Gesetz ass Wourecht." Ps. 119:142.
11 – Well jiddereen, deen d'Gerechtegkeet vu Gott übt, gerecht ass, genee wéi Hien gerecht ass.
"Kléng Kanner, loosst iech vun nikem täuschen. Wien Gerechtegkeet übt, ass gerecht, genee wéi Hien gerecht ass." 1 Joh. 3:7.
12 – Well wéinst enger Übertretung vum Sabbat huet Gott befohlen, datt e Mann, deen an deem Dag beim Holzsammelen erwëscht gouf, ëmbruecht gëtt.
'Wéi d'Israeliten an der Wüst waren, hunn si e Mann um Sabbat Holz sammelen fonnt. Déi, déi hien Holz sammelen fonnt hunn, hunn hien bei Moses an Aaron an bei d'ganz Versammlung bruecht. An si hunn hien an d'Haft geholl, well nach net entscheet war, wat mat him sollt geschéien. Da sot de Här zum Moses: 'Déi Persoun muss sécher stierwen; d'ganz Versammlung soll hien ausserhalb vum Lager steenegen.' Also huet d'ganz Versammlung hien ausserhalb vum Lager geholl a gesteinigt, an hien ass gestuerwen, wéi de Här dem Moses befohlen hat." Num. 15:32–36.
13 – Well duerch si hu mir d'Liewen.
"Awer d'Haus Israel huet sech an der Wüst géint mech opgeleet; si hunn net an menge Veruerdungen gelaf, an si hunn meng Geboter verworf — bei deenen, wann e Mënsch se hält, hie soll duerch se liewen — an si hunn meng Sabbate ganz grousse Mooss enthellegt; an ech hu gesot, ech géif mäi Grimm an der Wüst iwwer si ausgoossen, fir se ze vernichten." Hesekiel 20,13.
14 – Well Hien d'Wourecht vu Gott ass.
"Däi Gesetz ass Wourecht." Ps. 119:142, zweeten Deel.
15 – Wéinst der Sabbat-Iwwertretung huet Gott säi Grimm iwwer d'Vollek Israel ausgeschott.
"Awer d'Kanner hunn sech och géint mech opgeleet; si hunn net an menge Veruerdungen gaangen, nach hunn si meng Geboter gehalen, fir se auszeféieren—duerch déi, wann e Mënsch se erfëllt, hie duerch se liewen soll—si hunn meng Sabbate entweihnt; dofir hunn ech gesot, datt ech mäi Grimm iwwer si ausgiess, fir mäi Zorn géint si an der Wüst auszeféieren." "Well si meng Geboter net ausgefouert hunn, meng Verordnungen verworf an meng Sabbate entweih hunn; an hir Aen waren op d'Gëtzen vun hiren Pappen geriicht." Hesekiel 20,21 a 24.
16 – Well an der Instruktioun, déi Gott ginn huet, steet:
"Dir däerft keng Laascht aus ären Haiser erausbréngen um Sabbatdag, nach all Aarbecht maachen; mä dir sollt de Sabbatdag helleg halen, wéi ech ären Vätere befohlen hunn." V. 22.
17 – Well Nehemia huet d'Leit drun erënnert, datt wéinst hirer Iwwertretung vum Sabbat Gott op hir Virfaren wüetend war.
An deenen Deeg hunn ech an Juda e puer gesinn, déi um Sabbat Traubentrëtter trëtten an Bündelen erakréien, déi si op Eselen droen; a och Wäin, Drauwen a Feigen an all Zort Laaschten, déi si um Sabbat no Jerusalem bruecht hunn; an ech hunn si op deem Dag gerügt, wou si Liewensmëttel verkaaft hunn. Et waren och Tyrer zu Jerusalem, déi Fësch a all Zort Wueren bruecht hunn, déi si um Sabbat un d'Leit vu Juda a Jerusalem verkaaft hunn. Also hunn ech d'Adel vu Juda konfrontéiert a gesot: 'Wat fir e biese Saach maacht dir do, datt dir de Sabbat profanéiert? Hunn net och är Väter esou gemaach, an huet net eise Gott all dëst Ongléck iwwer eis an iwwer dës Stad bruecht? An duerno füügt dir nach zum Grimm vu sengem Zorn géint Israel derbäi, well dir de Sabbat entweihnt. Also, wéi de Schied schonn op d'Pforten vu Jerusalem gefall war, ier de Sabbat ugefaangen hat, hunn ech befohlen, d'Pforten zouzemaachen; an ech hunn befohlen, datt se net opgemaach däerfen ginn, bis nom Sabbat; an ech hunn e puer vun menge Dénger bei de Pforten opgestallt, sou datt keng Laascht um Sabbat erakënnt.
Nehemia 13,15–19.
18 – Well de Verfasser vum Bréif un d'Hebräer vun him schwätzt a eis dréngt, an déi Rou anzegoen, fir datt mir net an datselwecht Muster vun Ongehorsam falen.
Loosst eis also Angscht hunn, datt, vläicht, nodeems eis d'Versprieche vum Entrëtt an säi Rou iwwerbloss bliwwen ass, ee vun iech als net ukomm fonnt gëtt. Well d'gutt Noriicht gouf eis genee esou verkënnegt wéi hinnen, mä d'Wuert, dat si héieren hunn, huet hinnen net gehollef, well et net mam Glawe bei deenen, déi et héieren hunn, vermëscht war. Well mir, déi gegleeft hunn, an déi Rou erakommen, genee wéi hien gesot huet: 'Dofir hunn ech an mengem Zorn geschworen: Si wäerten net an meng Rou erakommen'—obwuel seng Wierker vun der Grënnung vun der Welt un fäerdeg waren.' Well op enger Plaz seet hien vum siwenten Dag: 'An Gott huet um siwenten Dag vun all senge Wierker geroucht.' An nach eng Kéier an dësem Passage: 'Si wäerten mäi Rou net erakommen.' Well et also nach fir e puer iwwreg bleift, fir an dës Rou erakommen, an déi, deenen d'Guttnoriicht als éischt verkënnegt gouf, sinn wéinst Ongehorsam net erakomm, setzt hien erëm en bestëmmten Dag, 'Haut', a schwätzt duerch David vill méi spéit, wéi et geschriwwen steet: 'Haut, wann dir seng Stëmm héiert, verhaart net äert Häerz.' Well wann de Josua hinnen Rou ginn hätt, hätt hien net vun engem aneren Dag duerno geschwat. Dofir bleift e Sabbat-Rou fir d'Volk vu Gott. Well deen, deen an seng Rou agaangen ass, huet och selwer vun senge Wierker gerouegt, genee wéi Gott vun de sengen. Loosst eis also dru striewen, an déi Rou anzegoen, sou datt kee an déi selwecht Muster vun Ongehorsam fält. Hebr. 4:1–11.
19 – Well dat war d'Gewunnecht vum Jesus.
"An wéi hien a Nazareth koum, wou hien opgewuess war, ass hien um Sabbatdag an d'Synagog gaangen, wéi et seng Gewunnecht war, an huet gestanen, fir ze liesen." Lukas 4:16.
20 – Well de Paul, de Apostel vun de Heiden, och déiselwecht Gewunnecht gefollegt huet."An si, nodeems si Perga verlooss haten, koumen op Antiochia a Pisidien; an si sinn an d'Synagog agaangen um Sabbatdag a hunn hir Sëtzplazen agenommen." Apostelgeschicht 13,14.
"An wéi d'Juden aus der Synagog erausgaange waren, hunn d'Heiden gebueden, datt dës Wierder um nächsten Sabbat nach eng Kéier zu hinnen gesot géifen ginn." Apostelgeschicht 13,42.
21 – Well dëst de Dag ass, deen d'fréi Kierch gehalen huet.
"Well de Moses huet zënter de fréie Zäiten déi, déi hien an all Stad predigen, a hien gëtt all Sabbat an de Synagogen gelies." Apostelgeschicht 15:21."An de Paul, wéi et seng Gewunnecht war, ass op si zougaangen; an dräi Sabbate huet hien mat hinnen aus de Schrëften diskutéiert." Apostelgeschicht 17:2.
"An all Sabbat huet hien an der Synagog diskutéiert, an huet souwuel d'Juden wéi och d'Griichen iwwerzeegt." Apostelgeschicht 18:4.
22 – Well deen, dee dat ganzt Gesetz hält, awer an engem Punkt feelt, gëtt schëlleg u hinnen all.
"Well deen, dee dat ganzt Gesetz hält, awer an engem Punkt feelt, gëtt schëlleg u hinnen all." Jakobus 2:10.
Oli Prestes
Missiounär
oliprest
oliprest
Enviado por oliprest em 11/07/2026
Comentários