Çoğu kişi Tanrı’ya sevgi duyduğunu ya da O’nu sevdiğini söyler. Peki, çoğunluğun sahip olduğu sevgi hangisidir? Çünkü pek çok tür sevgi vardır. Nasıl yani? Bir bakalım.

Daha önce sevgi hakkında konuştuğumuz gibi, çeşitli sevgi türleri vardır. Baba sevgisi, anne sevgisi, kardeş sevgisi, evlat sevgisi, eş sevgisi ve hatta hayvan sevgisi. Bunlar sadece birkaç örnektir. Böylece, sevgiden bahsederken ya sevgi duygusu ya da sahip olma ve arzu anlamında kullanılır. Ancak kendi çıkarlarını gözetmeyen gerçek sevgi de vardır. Ve bu sevgi ne insan kalbinden ne de dünyevi alemden gelir, ışıkların Babasından gelir.

Bu dünyadışı sevgi herkese bahşedilmiştir, ancak herkes onu istememektedir. Çünkü bu sevgi, insanları ele geçiren duygularla karıştırılmaktadır ve tek yönlü bir yol olarak görülmektedir; yani, Tanrı’dan geldiği için, bu sevgiyi elde etmek ya da sahip olmak için kimsenin bir şey yapmasına gerek olmadığı düşünülürken, gerçekte onu beslemek, uygulamak ve korumak gerekir.

Tanrı’nın insandan beklediği sevgi, öncelikle O’na itaat etmek ve O’nun sevgisi olan emirlerine uymaktır. Bundan kardeş sevgisi, eş sevgisi ve evlat sevgisi gibi diğer tüm sevgiler kaynaklanır. Çünkü insanda Tanrı’nın sevgisi işlev görmüyorsa, diğer tüm sevgiler çocukça bir duygudan öteye geçemez.

Bu nedenle, Tanrı’nın kanununda O’na duyulan sevginin ilk kısmı yer alır; bu, On Emir’in ilk dört emrine itaat etmekle karşılık bulur. Ardından, komşuyla ilgili diğer altı emir gelir. Bunlar, ebeveynlere saygı göstermekle başlar ve itaat açısından onları Yaratıcı ile aynı düzeye yerleştirir; işte bu nedenle, bir adam İsa’ya gelip en önemli ve büyük emrin ne olduğunu ya da sonsuz yaşama kavuşmak için ne yapması gerektiğini sorduğunda, O önce Tanrı’ya olan sevgiden bahsetti, ardından komşuya olan sevgiden söz etti.

Dolayısıyla Tanrı, sadece iyi niyetli duygulardan kaynaklanan bir sevgi istememektedir; O, Kutsal Kitap aracılığıyla aktardığı, kendi yasasına ya da emirlerine, yani On Emir’e karşılık gelen sevgiyi istemektedir. İşte O’nun sevgisi budur. Yuhanna 15:9’un sonu ve 10.

Oli Prestes
Misyoner