Тое, што выказана ў загалоўку, — гэта менавіта тое, што Бог патрабуе ад чалавека. Але як гэта будзе выглядаць на практыцы? Ці патрабуе гэтая запаведзь адрачэння ад чалавечых прыхільнасцей, ці яна тычыцца толькі матэрыяльных даброт? Давайце разгледзім гэта.

Біблейскі тэкст загадвае: «Любіце ж Госпада, Бога вашага, усім сэрцам вашым, і ўсёй душой вашай, і ўсёй сілай вашай» (Другі закон 6:5; Матвей 22:37; Марк 12:30; Лука 10:27).

Калі два з паловай плямёны народу Ізраіля папрасілі Майсея дазволіць ім пасяліцца на ўсходнім беразе ракі Іардан, бо гэты рэгіён быў прыдатны для гадоўлі жывёлы, якой у іх было ўдосталь, Майсей паставіў умову.

Воіны першымі перайшлі Іардан, каб дапамагчы іншым плямёнам завалодаць Зямлёй Абяцанай; толькі пасля гэтага яны маглі вярнуцца на свае землі.

Працэс заваявання быў нехуткім; ён заняў гады. У гэты перыяд гэтыя людзі адмовіліся ад утульнасці сваіх дамоў і кампаніі сваіх сем'яў, пазбаўляючы сябе часу са сваімі жонкамі і дзецьмі, каб змагацца побач са сваімі братамі.
Падобным чынам, калі Ісус пасылаў сваіх вучняў, Ён даў канкрэтныя ўказанні наконт адарванасці ад матэрыяльных даброт і сямейных сувязяў: «Не бярыце ні золата, ні серабра, ні медзі ў поясы свае; ні торбы на дарогу, ні дзвюх хітонаў, ні сандаляў, ні кія; бо работнік варты ежы сваёй. І ў якім горадзе ці вёсцы ўвойдзеце, даведайцеся, хто там годны, і заставайцеся там, пакуль не адыдзеце» (Мц 10, 9–11). Каб выканаць гэтую місію, многім давялося часова пакінуць свае дамы і сем'і.

Такая поўная адданасць не ўхваляецца сучаснымі вучнямі. Сёння тыя, хто падае заяўку на місіянерскую пасаду, звычайна патрабуюць фінансавых гарантый для забеспячэння сябе і сваіх кармільцаў. Аднак Ісус, будучы Богам, не гарантаваў дома нават Сабе — бо Ён не меў, дзе галаву схіліць (Мц 8, 20) — ні для тых, хто суправаджаў Яго ў служэнні.

Любіць Бога больш за ўсё азначае даверыць сваю сям'ю Яго апецы, упэўненым, што Ён прагледзіць за ёй. Гэта патрабуе веры, заснаванай на абяцанні, што Ён ніколі не пакіне нас і не адмовіць нам у дапамозе.

Акрамя таго, гэта патрабуе выключнай адданасці. Як слушна папярэджвае апостал Павел: «Ніхто, служачы ў войску, не ўвязваецца ў свецкія справы, каб дагадзіць таму, хто наняў яго» (2 Цімцею 2:4).

Найвялікшая праблема нашага часу — спроба прымірыць уласныя інтарэсы з Божымі, часта ставячы планы Бога на другое месца. Жаданне шлюбу апраўдваецца тым, што «лепш двое, чым адзін», або што «не добра чалавеку быць аднаму», забываючыся пры гэтым на прыклады самаахвярнасці і цэлібату, паказаныя Паўлам, Янам Хрысціцелем і Іллёй.

Таму сапраўдная любоў да Бога мае нашмат глыбейшыя і больш патрабавальныя наступствы, чым мы здольныя сабе ўявіць — ці чым хацелі б прыняць.

Oli Prestes
Місіянер